Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

2 Μαΐου 2010

ΑΥΡΑ ΤΟΥ ΜΑΗ

Αύρα του Μάη
Στο πρόσωπο μου
Κι όπως φυσάει
Νιώθω μωρό μου
Το όνειρο μου
Να προσπερνάει

Άστρα Σελήνη
Φέγγουν τον δρόμο
Με πλαστελίνη
Φτιάχνω τον κόσμο
Κι έχω στον ώμο
Βαριά ευθύνη

Βαριά η ευθύνη
Μικρή η μέρα
Ρουφάει σαν δίνη
Περνάει σαν σφαίρα
Κι η πλαστελίνη
Κολλάει πιο πέρα

Αύρα του Μάη
Κι ανατριχιάζω
Σαν με φυσάει
Χρώματα  αλλάζω
Κι  ό, τι κοιτάζω
Φεύγει πετάει

Τρέχω κι αγγίζω
Την μοναξιά μου
Κι όπως σφυρίζω
Σπάει η καρδιά μου
Στα πέλαγα μου
Πλέω κι αρμενίζω

Και μένει η ευθύνη
Για μια άλλη μέρα
Κορμί καμίνι
Ζητάει αέρα
Κι πλαστελίνη
Κολλάει πιο πέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου